Logo der Stadt Bautzen
aerial view of the historic city centre

Sorben

W Budziszynie mieszkają nie tylko Niemcy, ale i Serbołużyczanie, przedstawiciele najmniejszego narodu słowiańskiego. Wielkie plemiona słowiańskie osiedliły się w Środkowych i Północnych Niemczech ponad tysiąc lat temu.

Sorbische KommunionDzisiaj na terenie Łużyc żyje ok. 60 000 Serbołużyczan, którzy poza Republiką Federalną Niemiec nie mają innej ojczyzny. Język serbołużycki należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Przy czym język górnołużycki mówiony wokół Budziszyna zbliżony jest bardziej do języka czeskiegio, a język dolnołużycki mówiony wokół Cottbus podobny jest bardziej do języka polskiego.

Za rok założenia Budissina, dzisiaj Budziszyna uchodzi rok 1002, w którym poraz pierwszy w jednym z dokumentów wspomniano o zamku Milczanów. Tak więc już od tysiąca lat mieszkają tu wspólnie Serbołużyczanie i Niemcy.

Budziszyn był i jest politycznym oraz duchowo-kulturalnym centrum Serbołużyczan. Znajduja się tutaj najważniejsze kulturalne i polityczne ośrodki Serbołużyczan. Istnieją szkoły i jedno przedszkole, gdzie można uczyć się języka serbołużyckiego. Około 5 - 10 % mieszkańców miasta ma dzisiaj narodowośc serbołużycką. Miasto przyznaje się do swej kultury i historii niemiecko-serbołużyckiej, co widać chociażby w dwujęzycznych nazwach wszystkich ulic i placów oraz ważniejszych instytucji publicznych. W konstytucji Budziszyna zapisano, że współistnienie Serbołużyczan i Niemców jest wzbogaceniem dla miasta. Z tego powodu radni miasta wydali też ustawę na temat wspierania kultury i języka serbołużyckiego i utworzli grupę roboczą zajmująca się sprawami Serbołużyczan.

Strona startowa | mapa strony impressum Ochrona danych | Wersja tekstowa Początek strony

Straßenleben